Na załączonych zdjęciach mamy idealną fazę jęczmienia ozimego (2–3 liście) do przeprowadzenia jesiennych zabiegów herbicydowych.
Większość chwastów spotykanych w zbożach kiełkuje w optymalnych warunkach już jesienią (miotła zbożowa, fiołek polny, tasznik, tobołki, jasnoty, przetaczniki, przytulia czepna i wiele innych uciążliwych gatunków charakterystycznych dla upraw zbóż ozimych). Jesień jest zatem optymalnym terminem ich zwalczania – ograniczamy maksymalnie pobór składników mineralnych przez te agrofagi. Należy także pamiętać, że zbyt duże zachwaszczenie powoduje ( pośrednio ) także większe porażenie łanu przez patogeny a także możliwość przenoszenia bezpośrednio niektórych chorób grzybowych, chociażby z rodzaju rdzy. Zwalczanie jesienne chwastów pozwala również na rozładowanie spiętrzenia wiosennych prac w gospodarstwie
O celowości stosowania herbicydów nie trzeba nikogo przekonywać, jednak sam dobór preparatów w praktyce pozostawia wiele do życzenia. Przy doborze preparatów powinniśmy kierować się stopniem zachwaszczenia pól, a także gatunkami chwastów występującymi na danym polu i terminem stosowania herbicydów. Zwalczanie chwastów jesienią zwłaszcza podczas wczesnych siewów wrześniowych jest koniecznością i winno stać się standardem w szeroko pojętej praktyce rolniczej.
W pierwszej kolejności zabiegi zwalczania chwastów wykonujemy na plantacjach jęczmienia, żyta , pszenżyta, a także pszenicy ozimej sianej we wrześniu.
Na glebach średnich gdzie prowadzimy uprawę konwencjonalną z orką siewną, a z chwastów jednoliściennych występuje tylko miotła zbożowa właściwie dobrana mieszanina herbicydów zastosowana w fazie liścieni do 1-2 liści chwastów może być jedynym i wystarczającym zabiegiem. Na ciężkich glebach, lub tam gdzie prowadzimy uproszczenia w uprawie gleby na ogół tylko jesienne stosowanie herbicydów nie wystarcza i konieczne są poprawki wiosną. W takim przypadku jesienią należy dobierać mieszaniny, zwalczające chwasty trudne do zlikwidowania wiosną takie jak: fiołek polny, jasnoty, przetaczniki, gwiazdnica, rzepaki, miotła zbożowa, należy ograniczyć również przytulię czepną, chabra, wyczyńca, stokłosy, oraz życice jeżeli występują, ponieważ jednokrotne tylko wiosenne ich zwalczanie jest bardzo kosztowne i trudne do zrealizowania. Na polach gdzie występują stokłosy zawodna jest uprawa jęczmienia ozimego, ponieważ do ich zwalczanie w tym gatunku nie ma praktycznie selektywnych herbicydów (ogranicza je jesienne stosowanie Flufenacetu z Metrybuzyną), a wiosenne zwalczanie jest praktycznie niemożliwe.
Do niedawne taka sytuacja dotyczyła też życic w tym gatunku, ale od kiedy został zarejestrowany Axial nie jest to już tak wielki problem w jęczmionach.
